Sprawdzenie nazw włókien tekstylnych
Wklej skład surowcowy ze strony produktu lub etykiety i zobacz, czy każde włókno ma nazwę z załącznika I rozporządzenia (UE) nr 1007/2011 w sprawie nazw włókien tekstylnych w wybranym języku, czy procenty sumują się do 100 i czy są podane w kolejności malejącej.
Anonimowo: zapisujemy tylko dzienną liczbę sprawdzeń. Adresów sklepów i wyników nie zapisujemy, a narzędzie nie używa śledzących plików cookie.
Jak to działa
01Wklej skład
Jeden wiersz na każdą część, np. „Wierzch: 80% bawełna, 20% poliester”.
02Wybierz język etykiety
Narzędzie używa nazw z załącznika I w tym języku, w brzmieniu opublikowanym w Dzienniku Urzędowym.
03Zobacz, co poprawić
Nazwy spoza załącznika I, dodatkowe słowa, sumy inne niż 100 % i włókna w złej kolejności.
Pytania o to narzędzie
Jakie nazwy włókien są dozwolone na etykietach w UE?
Art. 5 rozporządzenia (UE) nr 1007/2011 dopuszcza do opisu składu surowcowego na etykietach i oznakowaniach tylko nazwy wymienione w załączniku I. Załącznik I ma 50 wierszy, z czego dwa dodano w 2012 i 2018 r. Skład musi być wyraźnie widoczny przed zakupem, także online (art. 16 ust. 1), w języku urzędowym lub językach urzędowych kraju, w którym produkt jest sprzedawany, chyba że ten kraj stanowi inaczej (art. 16 ust. 3).
Dlaczego „spandex”, „Lycra” czy „bambus” są oznaczane?
To nie są nazwy z załącznika I. Spandex i Lycra zwykle oznaczają elastan, a znaki towarowe mogą stać bezpośrednio przed opisem składu lub po nim, ale nie zamiast nazwy włókna (art. 16 ust. 2). Bambus to roślina: włókna z niego to zwykle wiskoza lub lyocell, co może potwierdzić tylko dostawca albo raport z badań.
Co sprawdzają testy procentów?
Art. 9 ust. 1 wymaga nazwy i procentowej zawartości wagowej wszystkich włókien w kolejności malejącej. Włókna stanowiące do 5 % każde albo łącznie do 15 % można podać jako „inne włókna” z ich łączną zawartością procentową, gdy nie da się ich łatwo określić (art. 9 ust. 2). Tylko wyroby z jednego włókna mogą mieć określenie „100 %”, „czysty” lub „wykonany w całości z” (art. 7).
Czy narzędzie bada produkt?
Nie. Czyta wklejone słowa. To, czy tkanina naprawdę zawiera te włókna w tych udziałach, pokazują badania i dokumenty dostawcy. Wiersze 3 i 48 załącznika I (sierść zwierząt i inne materiały, np. metal lub papier) to opisy, a nie stałe nazwy, więc narzędzie nie może ich potwierdzić.